Tja, eigenlijk ligt zo'n antwoord wel voor de hand. Want pak de eerste de beste folder maar die bij je in de bus gevallen is deze week, of je komt wel een paar eieren tegen, met of zonder kuikentjes en paashazen. Dus zo onbegrijpelijk was het antwoord van dat jongetje nog niet. Maar wat het echt betekent, daar moet je kerkelijk geïnteresseerd voor wezen. Voor gewone mensen is dat niet meer zo interessant.

Hoewel, is dat eigenlijk wel zo? Hoort het niet een beetje bij je algemene ontwikkeling dat je daar iets van weet? Want een christelijke beschaving van zo'n kleine twee duizend jaar is toch niet niks! Zoveel beschavingen zijn er niet geweest in de wereldgeschiedenis die het zo lang hebben uitgehouden. En het paasgebeuren is daar het begin van geweest. Daarom is het echt zo gek niet om daar wat over aan de weet te komen.

Daarvoor moeten we eerst een paar dagen terug, naar Goede Vrijdag. Een kleine twee duizend jaar geleden stonden op die dag de eerste christenen erbij toen degene op wie ze al hun hoop hadden gevestigd op de meest gruwelijke wijze om het leven werd gebracht. Niet door onthoofding of aan een galg, maar op de manier waarop de Romeinen in die tijd de ergste misdadigers ter dood brachten. Die misdadigers werden namelijk opgehangen door ze met hun handen vast te spijkeren aan een paal met een dwarsbalk. Daar hingen ze dan met uitgespreide armen. Maar als je met gespreide armen aan je handen opgehangen wordt, dan kun je bijna niet meer ademen. Dan stik je. Om dat te voorkomen, werden ze dan ook nog met de voeten zo vastgespijkerd dat ze zich konden opdrukken.

















Alleen was dat vreselijk pijnlijk, dat kon je maar even vol houden. Dan moest je je weer laten zakken. Dat veroorzaakte ademnood en daardoor werd je weer gedwongen om jezelf op te drukken. En zo ging dat maar door. Uren lang soms. Want omdat je bij deze vorm van executie maar heel weinig bloed verloor, duurde het vaak uren voordat de dood je uit dat vreselijke lijden verloste. Kun je je voorstellen wat er door de vrienden van Jezus Christus heenging toen ze Hem daar zo zagen worstelen met de dood?

Toch was het lichamelijke lijden van Jezus nog niet eens het ergste. Vóór zijn terechtstelling had Hij een heel indrukwekkend leven geleid. Daar zijn nog een aantal verslagen van bewaard gebleven. Hij was immuun voor corruptie en leefde een uitzonderlijk zuiver leven. Hij had een onuitputtelijk geduld en Hij beschikte over krachten om zieken te genezen en zelfs doden op te wekken. En elke keer zei Hij dat Hij dat alleen maar kon omdat Hij in een open relatie leefde met de Bron van het leven, God. Die noemde Hij zijn hemelse Vader. Daar putte Hij al zijn kracht uit. Daarover sprak Hij en Hij beloofde ervoor te zullen zorgen dat deze manier van leven ook binnen bereik zou komen van iedereen.
De geestelijke leiders in die tijd konden dat niet hebben. Ze vonden het godslasterlijk dat Hij God zijn Vader noemde en dat de grote massa in Hem begon te geloven. Ze kregen het bij de romeinse overheid voor elkaar dat Hij ter dood werd gebracht op een dag dat er ook nog twee echte misdadigers zouden worden terechtgesteld. Je moet het maar eens lezen in één van de
verslagen die daarover bewaard zijn gebleven.

Zoals dat gebruikelijk was in die tijd, kon iedereen die terechtstelling bijwonen. Daar maakten de geestelijke leiders dan ook dankbaar gebruik van. "Waar is je God nou?!" riepen ze toen Hij daar hing. "Je beweerde toch dat God je Vader was en dat je putte uit de kracht die Hij je gaf? Nou, laat dat dan nu maar eens zien en laat je door Hem verlossen! Dan zullen wij ook in je geloven!"

















Toch was de spot en de verachting van de religieuze leiders ook nog niet het ergste. Het allerergste was het moment dat de nood het hoogst was en Hij het contact met God verloor. Hij raakte de Bron kwijt waaruit Hij al zijn kracht putte. Niet alleen voor zijn besef, maar heel reëel. God was er niet meer voor Hem. "Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten!!!" schreeuwde Hij uit in doodsangst.
Toen werd het laatste restje geloof dat zijn volgelingen tot op dat moment misschien nog hadden, definitief de bodem ingeslagen. Van Jezus hadden ze geleerd in alles op God te vertrouwen en alles samen met God te doen. Maar nu was Hij zelf dat vertrouwen kwijt. Hij schreeuwde het uit dat God Hem verlaten had. Wat moesten zij dan nog?
Even later stierf Hij. Voor hen was dit het einde van hun geloof in God, dat kon niet anders. Wat hen betreft hing God daar aan dat kruis en stierf Hij daar. Dit was het absolute einde van hun geloof in een God die alle macht had. Ze hadden geen andere keus, hoe graag ze ook hadden gewild...

















Toch trokken diezelfde volgelingen niet lang daarna vol vuur de wereld in en raakten niet meer uitgepraat over God en over Jezus Christus! Het werd ze niet altijd in dank afgenomen. Velen van hen kwamen op een vreselijke manier aan hun einde. Maar hun vuur was niet meer te blussen. Het had een sneeuwbal-effect dat doorwerkt tot op de dag van vandaag! Wat was er gebeurd?
Het klinkt ongelofelijk, maar Jezus Christus was opgestaan uit de dood. Dat gebeurde op de Paasmorgen.
Toen werd het pas duidelijk waarom Hij alles over zich heen had laten komen. Dat was de enige manier om alles te overwinnen. Bij zijn terechtstelling liet Hij alles, maar dan ook alles op zich afkomen: de helse marteling van de kruisiging, de duivelse haat van de mensen die Hem dat aandeden, de angstaanjagende satanische duisternis die daarachter zat en het besef dat Hij daar volkomen machteloos aan was overgeleverd. Alles wat duister was en vals en gemeen kwam over Hem heen toen Hij daar hing. Inclusief de Godverlatenheid en de dood. Hij liet zich volkomen overwinnen door het kwaad. Om eens en voor altijd de macht van het kwaad te breken. Dat gebeurde toen Hij op die Paasmorgen door Gods kracht opstond uit de dood.

















Voor de eerste christenen betekende het opstaan van Jezus uit de dood een revolutie in hun denken. Zelfs het meest afgrijselijke lijden betekende nu niet meer het absolute einde. En het was niet meer afgelopen met de dood. Er waren geen doodlopende wegen meer. Er is altijd een vervolg. Is het niet in dit leven, dan in elk geval in het leven hierna. Dat had Jezus door zijn opstaan uit de dood bewezen. Daar raakten ze niet over uitgepraat. Het kon ze nu ook niets meer schelen of ze werden vervolgd of ter dood gebracht. Ze waren niet meer stuk te krijgen.

We leven nu twee duizend jaar later. Wat kunnen we nu nog met de overwinning van Jezus Christus over het kwaad? Is de wereld daar zoveel beter van geworden? Er is al twee duizend jaar christendom wordt er wel eens gezegd, en nog is het een puinhoop in de wereld! Ja, dat is zo. Maar er is ook al meer dan drie duizend jaar zeep. En nog lopen er massa's smerige mensen rond. Het is maar net of er gebruik van wordt gemaakt. En dat is met de overwinning van Jezus Christus ook zo. Daar moet je gebruik van maken. Wanneer je oog krijgt voor wat er met Hem gebeurd is, dan ga je beseffen dat er twee machten aan het werk zijn in deze wereld: de macht van de duisternis en de macht van het licht. En dat daartussen gekozen moet worden. Ook in je eigen leven. Laat je je inpakken door de macht van de duisternis, of kies je voor het licht?
Jezus zei het zo: "Ik ben als een licht in de wereld gekomen om iedereen die op mij vertrouwt uit de duisternis te verlossen." Daar kun je voor kiezen. Ook nu nog. Daar moet je gebruik van maken.

Misschien is je een lichtje opgegaan terwijl je dit las. Nodig Hem dan uit om met dat licht in je hart te komen. Dan zul je tot je verrassing merken dat het licht altijd sterker is dan de dikste duisternis. Dat is de betekenis van Pasen: een nieuw begin. Dank zij Jezus Christus die de duisternis eens en voor altijd heeft overwonnen.

PASEN!