Critisch commentaar...

"Jammer dat je niet duidelijker hebt laten uitkomen dat je er van uitgaat dat kinderen van gelovige ouder(s)
a. zondeloos worden geboren,
b. geen erfzonde hebben,
c. wedergeboren zijn (geen veronderstelde wedergeboorte dus).
(wie "in Christus" is, is wedergeboren).
Het zou je optiek wat duidelijker hebben laten uitkomen voor de lezers, als je dit zo bij name had genoemd
(Zoals je weet, meen ik dat je geen juiste exegese geeft van 1Kor.7:14, maar dat is een ander verhaal.) "
                                                                              H.v.B., Hilversum


Antwoord:

Ja, de gangbare opvatting is dat kinderen van gelovige ouders in zonde worden ontvangen en geboren, dat ze erfzonde hebben en dat ze niet in Christus zijn. Volgens deze opvatting is er dus geen wezenlijk verschil tussen kinderen van gelovige en van niet-gelovige ouders.
Alleen zouden we ons kunnen afvragen of er voor die opvatting ècht een bredere en betere bijbelse basis is dan voor de uitgangspunten waarvan uitgegaan wordt in "Kinderen krijgen..."  Mag je die ene uitspraak van David uit zijn 51e Psalm over zijn persoonlijke geboorte in ongerechtigheid en over de zondigheid waarin zijn moeder hem klaarbliijkelijk heeft ontvangen bijvoorbeeld wel toepassen op het hele menselijke geslacht?! De joden zijn nooit op dat idee gekomen voor zover we kunnen nagaan.

De afwijkende theologische uitgangspunten hadden wat duidelijker moeten worden benadrukt voor de lezers. Waarom? De bedoeling van dit geschriftje is niet om een theologische discussie los te maken, maar om de ouders te laten zien dat God bij machte is hun kinderen ook in deze tijd royaal te bewaren, en dat Hij daar ook garant voor wil staan. Het is zo nodig dat jonge ouders hun kinderen zullen gaan zien zoals God ze ziet: niet als onreine, met zonde besmette en besmeurde individutjes die zijn Goddelijke toorn opwekken, maar als reine, door Jezus gekochte en geliefde kleinen opgenomen in een eeuwig verbond met een eeuwige bestemming. Jonge ouders moeten worden uitgetild boven de traditionele opvattingen die ze van kerk- en huisuit hebben meegekregen. Ze moeten gaan beseffen dat God ze roept om voor Hèm kinderen voort te brengen en op te voeden. En dat Hij daar in zijn verlossingsplan volmaakt in heeft voorzien, ook voor de tijd waarin we nu leven.

Toen we trouwden hebben we tegen de Here gezegd, dat we alleen maar kinderen wilden ontvangen wanneer we er zeker van zouden kunnen zijn dat ze voor Hem zouden opgroeien. En toen we ze kregen hebben we tegenover Hem ons verlangen uitgesproken dat het geen tweede en derde generatie christenen zouden worden, maar dat ze, waar wij ophielden, verder zouden gaan. Dus net zoiets als een twee- en drietraps-raket! We hebben gemerkt dat dit gebeden zijn naar Gods wil. In een geschrift van 180 jaar voor Christus van een zekere Jezus Sirach lezen we iets dergelijks:

Verlang niet naar veel kinderen
wanneer die niet zouden deugen,
en verheug u niet over onvrome zonen.
Ook al hebt u veel zonen
u moet u er niet om verheugen
wanneer zij de vrees voor de Heer niet hebben.
Vertrouw er niet op dat uw zonen in leven zullen blijven
en verlaat niet op hun aantal,
want één die Gods wil doet
is beter dan duizend andere,
en kinderloos sterven is beter
dan onvrome kinderen te hebben...

(Wijsheid van Jezus Sirach 16 vers 1 tot 3)

De bedoeling van dit geschriftje is dat het tot het hart spreekt van jonge ouders zodat ze bemoedigd zullen worden om het ook maar in die richting te gaan zoeken!
Het verliest zijn kracht wanneer er een theologisch maatlatje naast wordt gelegd. Maar dat is ook duidelijk aangegeven in het stuk: het past niet in een theologisch systeem. Elk theologisch systeem is per definitie rond. Maar de bijbelse boodschap is hoekig. Het is onmogelijk om alles daarvan binnen een rond systeem te krijgen. Er zullen er altijd stukken buiten blijven steken die er niet in willen passen. Die worden dan genegeerd of er wordt een spitsvondige theologische draai aan gegeven. En daardoor ontkracht, met alle gevolgen van dien...