Heb je dat ook wel eens, dat je bij jezelf denkt: "Wonderlijk eigenlijk dat ik er ben! En dat ik "ik" ben, en niet iemand anders! Voor ik geboren werd, was ik er helemaal nog niet. Maar nu ben ik er wel. Ik ben een persoonlijkheid en ik leef! Ik kan om me heen kijken, ik kan denken en kan allerlei dingen doen. Ik mag me ontwikkelen en zelf kiezen wat ik wil doen of laten. Samen met alle andere mensen die nu leven. Die kunnen ook allemaal om zich heen kijken, denken en allerlei dingen doen, net als ik. En die hebben ook allemaal weer hun eigen persoonlijkheid." 

Conceptie
Ja, bijzonder is dat, dat je er bent. Of is die gedachte nooit bij je opgekomen? Want zo vanzelfsprekend is dat niet hoor, dat je er bent en dat je bestaat. Want daarvr was je er helemaal niet. Dat kun je je maar moeilijk voorstellen: dat je voor je geboorte nog helemaal niet bestond! Of liever: voor je conceptie.
Want dat is toch eigenlijk het begin van iedereen: de conceptie. Op dat ogenblik begon je leven: een leven dat er nog nooit was geweest en er ook nooit meer wezen zal. Van het ene moment op het andere ontstond er een celletje met het complete plaatje van je. Want in dat nieuwe celletje was alles van je in principe al te vinden. hoe je eruit zou gaan zien bijvoorbeeld: de kleur van je haar en je ogen, je lichaamsbouw, de vorm van je neus en van je oren, of je op je vader zou lijken of op je moeder, dat zat er vanaf het allereerste begin allemaal al in. En ook of je een jongen of een meisje zou zijn natuurlijk! En dat niet alleen. Op het moment van conceptie kreeg je ook je aanleg voor tekenen of muziek. Of voor wiskunde, techniek of talen. Ook je persoonlijkheid ontstond op datzelfde ogenblik: dat je druk en beweeglijk zou zijn, of rustig en bedaard. En dat je een studiebol zou worden of iemand die liever zijn handen laat wapperen. Alles was op dat moment in principe al aanwezig in dat ene celletje. Je hoefde alleen nog maar te groeien. Wat een voorrecht eigenlijk dat dat kon. Dat je moeder je de kans heeft gegeven om in haar te groeien. Stel je voor dat ze besloten had om dat niet te doen en je had laten weghalen. Dan was je er nu niet geweest! Dt is een rare gedachte!

Abortus
Nog niet zo lang geleden moest een professor in de ethiek het onderwerp "abortus" behandelen. Hij leidde zijn onderwerp in met de volgende vraag: Een zwaar tuberculeuze vrouw raakt in verwachting van haar vijfde kind. De vader is een verstokte alcoholist. Twee van haar kinderen zijn ongeneeslijk doof. En kind is dood geboren en een ander jong gestorven. De financile toestand van het gezin is slecht. Is hier een abortus wenselijk of niet?
Bijna alle studenten stemden voor abortus. Waarop de professor antwoordde: Dames en heren, u heeft zojuist Beethoven de kans ontnomen om geboren te worden...

Van twee naar acht...
Ja, het is goed om je eens te realiseren hoe bijzonder het is dat je bestaat en dat je leven mag. Maar weet je wat ook zo bijzonder is? Dat we op onze beurt ook weer anderen het leven kunnen geven.
We kregen eens bezoek van een vader en een moeder met zes kinderen. Ze hadden nog twee kinderen, maar die waren al wat ouder en waren niet meegekomen. Nu was het zo dat die ouders van plan waren te stoppen met het krijgen van kinderen nadat ze de eerste twee gekregen hadden. Dat was een jongen en een meisje en dat vonden ze net mooi. Maar een paar jaar daarna kwamen ze in een religieuze groepering terecht waarin men principieel tegen geboortebeperking was. Nou, ze lieten zich overtuigen en het gevolg was dat ze dus nog zes kinderen kregen! En die zes kinderen zaten netjes op een rijtje naast elkaar bij ons op de lange bank. Leuke kinderen en keurig opgevoed. Toen we zo naar die kinderen keken, begonnen we ons te realiseren, dat die kinderen er helemaal niet zouden zijn geweest wanneer hun ouders niet tot andere gedachten waren gekomen! We beseften toen voor het eerst goed hoe bijzonder het is dat we dat kunnen: nieuw leven voortbrengen.

Geesteskinderen
Wanneer je goed kan tekenen en schilderen, heb je er plezier in om zoveel mogelijk mooie schilderijen en tekeningen te maken. Of als je goed kan schrijven dan probeer je zoveel mogelijk goede verhalen of boeken te schrijven. Dat zijn dan je geesteskinderen.
Maar als je het goed bekijkt, dan zijn zulke geesteskinderen nog niets vergeleken met het voortbrengen van echte kinderen! Onvoorstelbaar dat je het leven kunt geven aan kinderen, elk met een eigen unieke persoonlijkheid en karakter. En dat je die dan binnen de geborgenheid van een gezin mag helpen om zich te ontwikkelen tot volwassen mensen met hun eigen gaven en talenten. Dat is toch iets wonderlijks? Wat is er nu mooier dan dat je alles wat je hebt ontdekt en geleerd van wat waardevol is in het leven en de moeite waard, om dat dan door te geven aan je kinderen. En te zien dat dat bij je kinderen ook overkomt. En dat ze op die weg zelf verder gaan! Dat is toch het mooiste wat je kunt bedenken?

Moeilijke tijden
Natuurlijk, een groot gezin met kinderen is niet voor iedereen weggelegd. Bovendien leven we in een tijd waarin je je afvraagt wat je kinderen allemaal boven het hoofd hangt in de nabije toekomst.
Maar wat dacht je van de eerste christenen? Die leefden ook in een decadente tijd waarin alles draaide om brood en spelen. Zo op het oog hadden ze hun kinderen geen rooskleurige toekomst te bieden. Ze werden aan alle kanten gediscrimineerd en opzij geschoven. En velen van hen raakten hun vrijheid kwijt en eindigden hun leven op brandstapels en in arena's. Maar ze keken verder dan hun neus lang was. Ze hadden het geheim ontdekt van een leven dat niet kapot te krijgen is. Van een leven dat sterker is dan de omstandigheden. En zelfs sterker was dan de dood! Ze hadden het geheim ontdekt waaruit Jezus Christus leefde: het eeuwige leven. Daarom vonden ze het meer dan de moeite waard om kinderen te krijgen en ze alles wat ze zelf ontdekt en ontvangen hadden aan ze door te geven, ondanks de maatschappelijke omstandigheden waarin ze opgroeiden. En dat werkte.
Gelukkig werkt dat nog steeds. Als je zelf gaat ervaren dat God er is en een plan met je leven heeft dat verder gaat dan het leven van nu, dan heb je alles in huis om je kinderen een stevige basis te geven om ze het leven in te sturen zonder bang te zijn dat ze geen toekomst zouden hebben. Zelfs in deze tijd. Maar dan moeten wel alle geestelijke registers open! Meer daarover in
Kinderen krijgen.
Wonderlijk dat ik er ben!
Radio Reiderland heeft deze tekst ooit uitgezonden in het Gronings. Presentatie: Boelo Brul. Klik hier om het te beluisteren...